محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
158
ضياء العيون ( فارسي )
تا جهارم از براى جرب و قويا بغايت سودمند بود كويند اكر كسى قوبا داشته باشد كه به هيچ چيز زايل نكردد بحمام رود و بعد از ان موضع را بخرقه بمالد چندانكه خون الود كردد و بعد از ان خردل كوفته بر ان بمالد زرداب بسيار از ان بيرون آيد و صحت بيابد و ورمهاى مزمنه و خنازير را بتحليل برد چون با كبريت ضماد نمايند حرف الدال دهن روغن ماده مرهمها است روغن كل سرخ مايل بسردى است و با وى قبضى هست و روغن مورد نيز سرد است و قبض وى بيش از قبض روغن كل است و روغن بنفشه سرد است و در وى قبض اصلا نيست و روغن كنجد معتدل است و تر و روغن زيتون رسيده كرم و تر است در اول و هرچند بماند كرمتر كردد و شسته وى معتدل بود و روغن زيتون نارسيده كه آن را زيت انفاق كويند سرد و خشك است در اول و روغن بابونه كرم است باعتدال و روغن نركس و سوسن و زنبق و خيرى و شبت و روغن حزوع و بان همه كرم اندر كلّ